Ένα μαύρο σύννεφο πλανιέται πάνω από τα σχολεία: το
σύννεφο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Εδώ και ένα μήνα περίπου εφαρμόζεται
στα σχολεία της Ελλάδας ένα από τα πιο βάρβαρα εκπαιδευτικά μοντέλα που έχουν
εφαρμοστεί από τη χούντα και έπειτα. Χαώδης ύλη, ακραίος ανταγωνισμός,
εντατικοποίηση των μαθημάτων, νέα ώθηση στην παραπαιδεία, ενώ όλο και
περισσότερο η μοίρα των μαθητών θα επαφύεται στην εξουσία των καθηγητών τους.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, το σχολείο γυρίζει δεκαετίες πίσω, στις πιο μαύρες εποχές
μαθητικής καταπίεσης.
Οι μαθητές των οποίων οι οικογένειες δε μπορούν να
ανταποκριθούν στις οικονομικές απαιτήσεις αποκλείονται με γεωμετρική πρόοδο. Η
μετακύλιση του κόστους εκπαίδευσης στους
γονείς περνάει σε μια νέα διάσταση, μέσα από την αναγκαιότητα για φροντιστήρια
και προετοιμασία για πανελλαδικές ήδη από την Α’ Λυκείου. Οι μαθητές που
ακολουθούν τους σχολικούς ρυθμούς εξοντώνονται φυσικά και πνευματικά, ενώ ένας
μεγάλος αριθμός μαθητών σπρώχνεται στα υποστελεχωμένα τεχνικά λύκεια με ένα
μέλλον σκοτεινό και αβέβαιο. Το νέο λύκειο κηρύσσει τον πόλεμο σε μαθητές και
γονείς. Η λογική του έγκειται στη θέσπιση ταξικών και εξεταστικών φραγμών μέσα
στην ίδια την εκπαίδευση, πετώντας έξω όσους «περισσεύουν» στο σύστημα που
γέννησε 60% ανεργία στους νέους και τις νέες. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλο και
λιγότεροι θα δικαιούνται μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ενισχύεται η
αντίθεση μεταξύ αυτών που θα είναι εξειδικευμένοι και θα αμοίβονται με
πενιχρούς μισθούς ενώ η μεγάλη μάζα θα περιφέρεται από αφεντικό σε αφεντικό
χωρίς ούτε τα στοιχειώδη δικαιώματα. Η αναπαραγωγή της αστικής ιδεολογίας
ενισχύεται μέσα στους κόλπους του σχολείου, με το ίδιο να συνιστά έναν ακόμα
θεσμό κρατικής καταπίεσης (ελάχιστα ανθρωπιστικά μαθήματα, καθημερινή
θρησκευτική κατήχηση, καμία πολιτική συζήτηση-διαπαιδαγώγηση).
Είτε μιλάμε για παλιό είτε μιλάμε για νέο λύκειο,
το εκπαιδευτικό σύστημα που γνωρίζουμε μας βρίσκει κάθετα αντίθετους. Ένα πραγματικό
σχολείο για μας οφείλει να χαρακτηρίζεται από την αυτοοργάνωση μέσα στις ίδιες
του τις δομές, αυτενέργεια κι έλεγχο των μαθητών και των καθηγητών στη
διαμόρφωση του προγράμματος μαθημάτων. Ένα σχολείο που δε θα είναι ταξικό αλλά
θα έχει χώρο για όλους και θα απευθύνεται στα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες των
μαθητών. Ένα σχολείο με το μάτι στραμμένο στις ανάγκες της κοινωνίας. Ένα
σχολείο ίσων και όχι ίδιων.
Για να μην περάσει αυτή η αναδιάρθρωση είναι
αναγκαίο να υψωθεί ένα τείχος αντίστασης και ένα κύμα διεκδίκησης που να
υπερβαίνει τους τοίχους του σχολείου. Επιδιώκουμε ενιαίο μέτωπο όλων των βαλλόμενων από αυτήν την επίθεση. Αγκαλιάζουμε καθηγητές και
γονείς ενάντια στο υπουργείο «Παιδείας» και την κυβέρνηση. Κλείνουμε τα αυτιά
μας και συγκρουόμαστε με αυτούς που μας θέλουν να πιστεύουμε ότι για τα τωρινά
μας δεινά φταίνε οι πλέον αδύναμοι και οι ξένοι συμμαθητές μας. Παλεύουμε να
οργανωθούμε συλλογικά, να κινητοποιηθούμε μαχητικά, να συντονιστούμε οριζόντια
και αδιαμεσολάβητα, να γίνουμε εμείς η σπίθα που θα βάλει φωτιά σε ολόκληρη την
κοινωνία.
Όλοι και
όλες στην κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας την Παρασκευή 17/10 στις 11.00!
