Συμμετέχουμε στη πορεία τη Τετάρτη 10/2 στις 13:00, με συγκέντρωση στα Προπύλαια!

Το νομοσχέδιο Κεραμέως-Χρυσοχοϊδη αναμένεται να ψηφιστεί από τη κυβέρνηση της ΝΔ μέχρι τη Πέμπτη. Ένα νομοσχέδιο που βάζει τους μπάτσους στις σχολές για να ελέγχουν, να καταστείλουν προληπτικά και να σταματούν την αγωνιστική κίνηση των συλλόγων και του ευρύτερου κινήματος, όπως έπαιρνε σάρκα και οστά στις σχολές. Ένας νόμος, που εάν ψηφιστεί, θα εντείνει την πειθάρχηση με τα πειθαρχικά, μαζί με κάμερες και face control, όπου θα υπάρχουν εις βάρος του φοιτητικού κινήματος, εάν επιλέγει με τις αναβαθμισμένες μορφές πάλης του να παγώνει την “ακαδημαϊκή δραστηριότητα”. Το νομοσχέδιο εντείνει την εντατικοποίηση και τους ταξικούς φραγμούς με τις διαγραφές στα ν+2, ν+3 χρόνια αλλά και με την ελάχιστη βάση εισαγωγής, όπου θα πετάξει 25χιλιάδες μαθητές από τις σχολές. Ένας νόμος που θα εντείνει την καπιταλιστική κερδοφορία και την επιχειρηματική λειτουργία στα πανεπιστήμια, και θα διαμορφώσει ένα μοντέλο φοιτητή-μελλοντικού εργαζόμενου που θα είναι ευέλικτος, πειθήνιος και εξατομικευμένος, χωρίς συλλογικά δικαιώματα, αναπαραστάσεις αγώνα και με σκυμμένο το κεφάλι. Πρόθεση, ακόμη, της κυβέρνησης είναι να κλείσει τμήματα, να καταργήσει την επί πτυχίω εξεταστική και να φέρει ενιαίο ψηφοδέλτιο στις σχολές, αποπολιτικοποιώντας την συζήτηση στους φοιτητικούς συλλόγους.

Χρειάζεται να είμαστε στον δρόμο, στην πορεία που έχει καλεστεί στα Προπύλαια, στην απογευματινή πορεία της Πέμπτης και στις πορείες που θα γίνουν στις άλλες πόλεις. Εάν ψηφιστεί, ο αγώνας δεν σταματάει, θα συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση. Με στάση ανυποχώρητη το φοιτητικό και εκπαιδευτικό κίνημα, μαζί με τους εργαζομένους και τον λαό, θα αποτρέψει αυτόν τον νόμο να ψηφιστεί και να εφαρμοστεί. Η μόνη μαχητική αντιπολίτευση στα σχέδια της κυβέρνησης είναι οι αγώνες που δίνει το κίνημα, και όχι η “εθνική” αντιπολίτευση εντός βουλής, ούτε τα μετριοπαθή δημοκρατικά κελεύσματα των πρυτανικών αρχών. Ξέρει να κάνει τους αγώνες του μ’ όλα τα αναγκαία μέσα προστασίας για την προστασία της ζωής των καταπιεσμένων. Το μαζικό και ενιαία μετωπικό κίνημα έδειξε την μαχητικότητα του όταν έσπασε στην πράξη την αυταρχική απαγόρευση συνάθροισης “άνω των 100 ατόμων”, που αυτό έφερε σε αναδίπλωση και ήττα την κυβέρνηση.

Οι αντιδράσεις και οι αγώνες της εκπαίδευσης μπορούν να αποτελέσουν πυροκροτητή ευρύτερης κοινωνικής αγανάκτησης και αντίδρασης. Το φοιτητικό και εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να συνδέσει τον αγώνα του ενάντια στον νόμο Κεραμέως και για ανοιχτές σχολές και σχολεία, μ’ όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας, κάνοντας ένα κοινωνικό και ταξικό μέτωπο οργής, με τους αγώνες της εργατικής τάξης να υπερασπιστεί την ζωή και τα δικαιώματα της από την κυβερνητική δολοφονική πολιτική, τους αγώνες στα νοσοκομεία για ενίσχυση της δημόσιας υγείας, τους αγώνες ενάντια στα εξοντωτικά πρόστιμα και την κατάργηση των πολιτικών και δημοκρατικών ελευθεριών. Να συνδέσει τους αγώνες ενάντια στο υγειονομικό απαρτχάιντ στους πρόσφυγες, ενάντια στις σεξουαλικές παρενοχλήσεις στους χώρους δουλειάς, όπου οι καταγγελίες έχουν πάρει την μορφή χιονοστιβάδας, αλλά και απέναντι στην εκδικητική μεταγωγή του Δημήτρη Κουφοντίνα.

Δεν μας τρομοκρατούν οι απαγορεύσεις τους, μας προκαλούν οργή και αγωνιστική παρουσία στον δρόμο!

Όχι στο νομοσχέδιο Κεραμέως! Όχι στη πανεπιστημιακή αστυνομία! Όχι σε κάμερες, face control, πειθαρχικά. Όχι στα όρια φοίτησης και τις διαγραφές! Όχι στην ελάχιστη βάση εισαγωγής!

Σχολές και σχολεία ανοιχτά μ’ όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας!

Όχι στα εξοντωτικά πρόστιμα εις βάρος του κινήματος - κατάργηση του νέου νόμου για τις διαδηλώσεις!

Οι διατάξεις του νομοσχεδίου δεν είναι άγνωστες σε κανένα και καμία που έχει παρακολουθήσει έστω και λίγο τις κατευθύνσεις που προωθούνται τα τελευταία είκοσι χρόνια για το πανεπιστήμιο. Έχουν αποτελέσει ευσεβείς πόθους όλων των κυβερνήσεων είτε εν μέρει ή ακόμα και στο σύνολό τους. Η σφοδρότητα τους φαίνεται και από το ότι η κυβέρνηση δίστασε να τις καταθέσει όλους αυτούς τους μήνες φοβούμενη ότι θα διεγείρει κοινωνικές αντιδράσεις ακόμα κι εν μέσω των έκτακτων συνθηκών πανδημίας.

Η δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας είναι ένα μέτρο με ιδιαίτερη συγκυριακή και ιστορική σημασία. Έρχεται να ολοκληρώσει την νομοθετική κατάργηση του ασύλου και να επεκτείνει την πολιτική αυταρχικότητας και καταστολής μέσα στα πανεπιστήμια. Για την κυβέρνηση έχει σημασία να μπορεί να αποτρέπει τη γέννηση μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους ιδιαίτερα για την περίοδο οξυμένης κρίσης που διανύουμε αλλά που πρόκειται κιόλας να ενταθεί. Έχει όμως και ιστορική σημασία να μπορέσει να επιφέρει ένα σοβαρότατο πλήγμα στους αγώνες όχι μόνο του φοιτητικού κινήματος αλλά ολόκληρου του λαού που βρίσκει καταφύγιο στους πανεπιστημιακούς χώρους. Θέλει έτσι να αναδειχθεί ως ο ικανότερος εκπρόσωπος των συμφερόντων της αστικής τάξης, ο εκπρόσωπος που θα καταφέρει να επανα-νοηματοδοτήσει την σημασία της κατάκτησης του ασύλου από την μεταπολίτευση και έπειτα και έτσι να αμαυρώσει συνολικά την ιστορία των αγώνων της νεολαίας και της εργατικής τάξης.

Η νέα ομάδα Ο.Π.Π.Ι που προετοιμάζεται παράλληλα με τις πειθαρχικές ποινές επιχειρούν να ανατρέψουν ριζικά τον τρόπο που οργανώνονται και διεκδικούν οι φοιτητικοί σύλλογοι. Το πλαίσιο που θέτουν θα καθιστά παράτυπα ή ακόμα και παράνομα όλα τα μέσα πάλης που έχουν στα χέρια τους σήμερα οι φοιτητές, από τις καταλήψεις μέχρι και τις παραστάσεις διαμαρτυρίας, την διοργάνωση πολιτικών εκδηλώσεων, την ύπαρξη πολιτικών στεκιών, την αφισοκόλληση κλπ. Οι διοικήσεις των σχολών, με σύμμαχο την αστυνομία, θα μπορούν να αποτρέπουν τους φοιτητές και τις φοιτήτριες από το να διεκδικούν συνδικαλιστικά αιτήματα ή ακόμα και να στήνουν εκδικητικά πειθαρχικές διώξεις εναντίον όσων δεν συμμορφώνονται.

Παράλληλα, συστήνεται Επιτροπή Ασφαλείας και Προστασίας σε κάθε Α.Ε.Ι υπό τον πρύτανη του ιδρύματος, Κανονισμός Ελεγχόμενης Πρόσβασης και Μονάδα Ασφαλείας και Προστασίας. Αυτά τα μέτρα έρχονται για να παρηγορήσουν τους μετριοπαθείς δημοκράτες που έχουν την αυταπάτη πως η υπεράσπιση του αυτοδιοίκητου των ιδρυμάτων μπορεί να αποτελέσει όπλο ενάντια στην ωμή καταστολή. Η κυβέρνηση βλέπει μια ιστορική ευκαιρία μέσα στις συνθήκες της πανδημίας για να δημιουργήσει ένα αυταρχικό και αποστειρωμένο περιβάλλον στα πανεπιστήμια και δεν θα κάνει παραχωρήσεις. Μόνο μαχητικός αγώνας θα την εμποδίσει και όχι το αυτοδιοίκητο, το άσυλο ιδεών και άλλες, κενές νοήματος, επικλήσεις στην δημοκρατία.

Επόμενο στη λίστα του υπουργείου είναι η βάση εισαγωγής και οι διαγραφές. Στο αστυνομοκρατούμενο πανεπιστήμιο που φαντασιώνονται θα είναι δύσκολο να εισαχθείς αλλά επίσης δύσκολο να αποφοιτήσεις.  Η βάση εισαγωγής συνεπάγεται μείωση εισακτέων και ακόμα μεγαλύτερο οικονομικό βάρος για φροντιστήρια. Το όριο φοίτησης στις σχολές που όλο και περισσότερο μοιάζουν με κολέγια και εντατικοποιούνται συνεχώς, σημαίνει ότι μόνο εκείνοι και εκείνες που μπορούν να έχουν ως αποκλειστική ενασχόληση τις σπουδές τους θα καταφέρνουν να πάρουν πτυχίο. Πρόκειται πράγματι για ένα πανεπιστήμιο για λίγους και εκλεκτούς και το βασικό φίλτρο από το οποίο πρέπει να περάσει κανείς είναι ταξικό. Οι υπόλοιποι διοχετεύονται σε άλλους τομείς της εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Συνολικά, το νομοσχέδιο στοχεύει στην πειθάρχηση, προετοιμάζοντας το έδαφος για περαιτέρω αναδιαρθρώσεις που θα πλήττουν τόσο την διαπραγματευτική δύναμη του αποφοίτου και μελλοντικού εργαζόμενου, όσο και τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Επιχειρεί πράγματι έναν εξευρωπαϊσμό με την έννοια ότι η εκπαιδευτική λειτουργία και η ροή κεφαλαίων δεν διαταράσσεται από τις κοινωνικές αντιδράσεις και οι ριζοσπαστικές φωνές μέσα στο πανεπιστήμιο φθίνουν έως ότου εξαφανίζονται ή θεωρούνται απλά γραφικές. Η αναγγελία των νέων αυτών μέτρων έγιναν από κοινού με τον υπουργό προστασίας του πολίτη, που σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα δώσει μάχη για να περάσουν. Εντελώς ξεδιάντροπα επίσης έχουν ανακοινώσει ότι οι σχολές δεν θα ανοίξουν αυτό το εξάμηνο, πιστεύοντας ότι έτσι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες δεν θα αντιδράσουν.

Το φοιτητικό κίνημα αυτή την φορά έχει ένα παραπάνω καθήκον από το να μπλοκάρει αυτό το νομοσχέδιο. Έχει καθήκον να μετατρέψει αυτή την ιστορική ευκαιρία που βλέπει η κυβέρνηση, σε τεράστια αποτυχία. Πρέπει να κερδίσει την στήριξη της πληττόμενης κοινωνίας που ασφυκτιά στην πανδημία και να συνδεθεί με τους εργαζόμενους ζουν και αγωνίζονται στους χώρους των σχολών. Αποστειρωμένα πανεπιστήμια δεν σημαίνει μόνο αδύναμοι φοιτητικοί σύλλογοι. Σημαίνει και ότι θα χαθεί ένα σημείο αναφοράς για όλα τα κοινωνικά κινήματα σε αυτή τη χώρα. Έτσι, δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο. Πρέπει να οργανωθούν ενωτικοί μαχητικοί αγώνες και να αξιοποιηθούν παλιά και νέα μέσα πάλης ούτως ώστε να αναγκάσουμε άλλη μία φορά την κυβέρνηση σε αναδίπλωση.

            Η απαγόρευση κυκλοφορίας, τα πρόστιμα, οι συνεχείς προσλήψεις μπάτσων και η ανασφάλεια, κάνουν το κράτος και τη κυβέρνηση να μοιάζει παντοδύναμη. Στην πραγματικότητα όμως έχει να αντιμετωπίσει μια πάρα πολύ σκληρή οικονομική κρίση και την δυσαρέσκεια εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που πλήττονται από την πανδημία και οι οποία καθημερινά ακούν ότι είναι ατομική τους ευθύνη να προστατευθούν. Τα μέτρα που παίρνει στην εκπαίδευση αλλά και σε όλους τους άλλους τομείς δεν δείχνουν αυτοπεποίθηση αλλά φόβο. Τον ίδιο φόβο που έχουν όλοι οι ισχυροί σε όλο τον κόσμο σήμερα. Ότι θα έρθει η μέρα που όλοι και όλες που βιώνουν την εκμετάλλευση, την καταπίεση και που βλέπουν τις ζωές τους να είναι αναλώσιμες, θα σηκώσουν κεφάλι και θα περάσουν από πάνω τους. 

Καμία Μείωση Εισακτέων!

Κανένα Όριο Φοίτησης!

Καμία Πανεπιστημιακή Αστυνομία!

Κανένα Πειθαρχικό!

Κανένα Έλεος στην Κυβέρνηση!

Εν μέσω δεύτερου λοκντάουν φαίνεται ξεκάθαρα η δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης η οποία έχει χάσει τελείως τον έλεγχο διαχείρισης της πανδημίας. Δεν στήριξε στο ελάχιστο το ΕΣΥ, δεν αναδιοργάνωσε την πρωτοβάθμια υγεία και κανένα μέτρο δεν πάρθηκε στους εργασιακούς χώρους και στα ΜΜΜ, όπου ο κόσμος στοιβάζεται για να πάει στις δουλειές του. Νομοθετεί φέρνοντας αντεργατικές και αντιδημοκρατικές πολιτικές πιστεύοντας ότι όλη αυτή η κατάσταση “καραντίνας διαρκείας” δεν θα την πλήξει και δεν θα της γυρίσει μπούμερανγκ. Κάνει, πάντως, μεγάλο λάθος. Όσο οξύνει τον αυταρχισμό, τόσο χάνει το έρεισμα στήριξης και δημοφιλίας και σύντομα θα πρέπει να αντιμετωπίσει την κοινωνική οργή και μια μεγάλη πολιτική κρίση. Σε μια κατάσταση όπου οι θάνατοι καθημερινά είναι δεκάδες ή ξεπερνούν τους εκατό, το μόνο που ξέρει καλά να κάνει είναι η καταστολή. Η πολιτική της δηλώνει όχι ανευθυνότητα και ανικανότητα, αλλά σκανδαλώδη υπεράσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Μέσα σ’ αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες της πανδημίας βρίσκει “τα άλλοθι” για να καταστέλλει τους αγώνες. Το υπουργείο παιδείας φέρνει διάταξη για την δημιουργία ειδικού σώματος πανεπιστημιακής αστυνομίας, με 1000 προσλήψεις μπάτσων, που θα λογοδοτεί στην ΕΛΑΣ και θα βαρύνει τον προϋπολογισμό των ΑΕΙ. Προβλέπει ακόμη έλεγχο εισόδου στις σχολές - face control, κάμερες και πειθαρχικά παραπτώματα “αντιακαδημαικής συμπεριφοράς”. Προσπαθεί να ολοκληρώσει την νομοθετική κατάργηση του ασύλου και να αντιμετωπίσει “αυτεπάγγελτα” και προληπτικά τις όποιες αντιδράσεις και κινήσεις του φοιτητικού κινήματος, αλλά και του ευρύτερου κινήματος που βρίσκει χώρο έκφρασης στις σχολές.

Η κυβέρνηση φοβάται την δυναμική του φοιτητικού κινήματος και των συλλογικών του διαδικασιών, γι’ αυτό σηκώνει το γάντι της επίθεσης. Τρέμει τους αγώνες εντός σχολών που ξέρουν να παγώνουν νομοσχέδια, να ρίχνουν νόμους και να σταματούν την υλοποίηση σχεδίων της κυβέρνησης, του υπουργείου και των διοικήσεων των σχολών. Οι φόβοι της φάνηκαν όταν κινηματογραφικά έστειλε στρατιές αστυνομικών ταυτόχρονα στο Πολυτεχνείο στην Πατησίων και στου Ζωγράφου και έκανε δεκάδες συλλήψεις εις βάρος φοιτητών που αγωνίζονταν για να γίνει ο εορτασμός του Πολυτεχνείου. Δεν θέλει ζωντανούς αγωνιστικούς συλλόγους και χώρους στα πανεπιστήμια. Δεν μπορεί να ξεχάσει ότι η κινητοποίηση των φοιτητ(ρι)ών απέναντι στο λοκ άουτ στην ΑΣΟΕΕ πέρσι ήταν αυτή που έφερε την πρώτη ήττα της κυβέρνησης. Γι’ αυτό, συκοφαντείται το άσυλο διαμορφώνοντας μια πλαστή εικόνα “ανομίας” στις σχολές, ενώ πραγματικός στόχος είναι η ζωντανή κίνηση εντός σχολών και συλλόγων.

Η κυβέρνηση επιδιώκει χωρίς αντιδράσεις να εφαρμοστεί όλο και πιο ολοκληρωμένα η αναδιάρθρωση στις σχολές με πρώτο βήμα την μείωση των εισακτέων και σχολών. Στόχος είναι τα πανεπιστήμια να γίνουν αποστειρωμένοι χώροι χωρίς συλλογικούς αγώνες και διαδικασίες και οι απόφοιτοι θα είναι, ευέλικτοι και πειθήνιοι, φθηνοί εργαζόμενοι. Τα πανεπιστήμια, που χτίζουν, θα έχουν δημόσιο χαρακτήρα μόνο στα χαρτιά και θα μοιάζουν επενδυτικός παράδεισος για όποιο ιδιώτη θέλει να εκμεταλλευτεί τις υποδομές τους εις βάρος των εργαζόμενων. Οι λίγοι και εκλεκτοί που θα έχουν πρόσβαση σε αυτή την εκπαίδευση θα πρέπει να φέρουν το οικονομικό βάρος των σπουδών τους και να ανταπεξέλθουν σε εξουθενωτικούς ρυθμούς σπουδών. 

Όλοι εκείνοι που καταδυναστεύουν τις ζωές μας, γνωρίζουν ότι οι σχολές αποτελούν εστίες αγώνα. Ακόμα και σε αυτήν την περίοδο του αυταρχικού εγκλεισμού, στους χώρους των σχολών  γεννιούνται αντιστάσεις. Οι εστιακοί/ες της ΦΕΠΑ, όσο και εάν δέχονται απειλές για τον αγώνα τους από την πρυτανεία του ΕΚΠΑ, συνεχίζουν την κατάληψη τους για μέτρα στήριξης και βελτίωσης των συνθηκών στις εστίες για την προστασία τους από την πανδημία. Αν σήμερα οι διοικήσεις εκβιάζουν τους αγωνιζόμενους φοιτητές με κόψιμο της σίτισης, την επομένη η πανεπιστημιακή αστυνομία θα είναι εκεί για να συνδράμει με ωμή βία και συλλήψεις!

Είναι αναγκαίο το φοιτητικό κίνημα μέσω των συνελεύσεων του στις σχολές και των άλλων συλλογικών του διεργασιών να σπάσει τις απαγορεύσεις και να μην φοβηθεί. Τα δικαιώματα και οι ανάγκες μας δεν μπαίνουν καραντίνα. Χρειάζεται συσπείρωση δυνάμεων στον δρόμο, να αναδειχθεί ένα άλλο κοινωνικό μπλοκ αγώνα, με σκοπό να μην περάσει η ίδρυση σώματος καταστολής στις σχολές. Αυτό το σχέδιο δεν χωράει διάλογο ούτε βελτιώσεις. Το φοιτητικό κίνημα χρειάζεται να συγκρουστεί με κυβέρνηση-υπουργείο-πρυτανικές διοικήσεις.

Αυτές οι μέρες καραντίνας να μην είναι μέρες που σκύψαμε το κεφάλι, να γίνουν μέρες αγώνα!

Λεφτά για παιδεία-υγεία, όχι για στρατό και αστυνομία!

Στήριξη του αγώνα των εστιακών φοιτητ(ρι)ών - κανένας εκβιασμός και καμιά τρομοκρατία δεν τον σταματά!

Ανοιχτές σχολές με τα κατάλληλα μέσα προστασίας!

ΟΧΙ πανεπιστημιακή αστυνομία, face control και κάμερες!

Κοινοί αγώνες και μέτωπο παιδείας και εργασίας, για δικαιώματα και ελευθερίες για την έναρξη ενός νέου κύκλου επιθετικών αγώνων!

“Η κυβέρνηση απαγορεύει την πορεία του Πολυτεχνείου” είπε ο Μητσοτάκης από το βήμα της Βουλής. “Lock out” από τις 13 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο για να μην γίνει ο τριήμερος εορτασμός είπε η Πρυτανική αρχή του ΕΜΠ, ενάντια στις αποφάσεις των υπολοίπων φορέων, που καλούν σε εορτασμό. Κι όμως σήμερα το Πολυτεχνείο είναι ανοιχτό! Κι όμως οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες άκουσαν το κάλεσμα του Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών για αγωνιστικές εκδηλώσεις μνήμης και όχι τις απαγορεύσεις της κυβέρνησης.

Η τρομοκρατική αξιοποίηση της πανδημίας ενάντια στο κίνημα, ενάντια σε όποιον και όποια αντιστέκεται και ζητά τα αυτονόητα είναι εξοργιστική. Η κυβέρνηση λέει ότι φταίνε οι πορείες και η ανευθυνότητα των νέων για την διασπορά του ιού, όταν στην Θεσ/κη οι γιατροί δεν έχουν τα μέσα και την στήριξη να βοηθήσουν τους ασθενείς τους. Δεν ενισχύει τα ΜΜΜ, τα σχολεία, τις δημόσιες υπηρεσίες κλπ. Οι μαζικοί εργασιακοί χώροι συνεχίζουν να λειτουργούν ακόμα και με επιβεβαιωμένα κρούσματα γιατί το κριτήριο είναι το κέρδος των αφεντικών κι όχι οι ζωές μας. Αντίθετα, εκεί που δεν υπάρχει κέρδος λέει “μένουμε σπίτι” ή μάλλον “μένουμε σπίτι εκτός αν πρέπει να πάμε για δουλειά”. Οι πρόσφυγες σε καθεστώς εξαίρεσης δεν μπορούν ούτε να βγουν από τις δομές στις οποίες διαμένουν.

Η πορεία και το τριήμερο του Πολυτεχνείου είναι αναγκαίο να γίνει εξαιτίας της πανδημίας, όχι παρά την πανδημία. Δεν καλούμε τον κόσμο να “θυσιάσει την υγεία του” για τους αγώνες… Καλούμε τους εργαζόμενους, τους μαθητές, τους φοιτητές και όλους τους καταπιεσμένους και τις καταπιεσμένες να δώσουν τώρα την μάχη για την ζωή τους, ενάντια στην δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης. Αυτή η μάχη δεν μπορεί να περιμένει. Η αστυνομία αποθρασύνεται μέρα με την μέρα. Χθές το βράδυ πήγε στα σπίτια των φοιτητών στις εστίες του ΑΠΘ για να εμποδίσει την συνέλευση του συλλόγου. Καλούμε σε υπεράσπιση και συμμετοχή στον τριήμερο εορτασμό και σε μία μαζική πορεία που θα δείξει στην κυβέρνηση ότι είμαστε εδώ!

Γιατί το Πολυτεχνείο ζει στους αγώνες που δεν υποκύπτουν στην τρομοκρατία. Σήμερα κάποιοι και κάποιες δίνουν την μάχη για να μείνει ζωντανό και όλες οι οργανώσεις, είτε ανήκουν στην αριστερά είτε στην αναρχία, πρέπει να επιλέξουν αν θα είναι με την μεριά του αγώνα ή με την μεριά του συμβιβασμού. Αυτούς τους αγώνες πρέπει τώρα να τους δώσουμε ενωμένοι σαν μια γροθιά όλες οι αγωνιστικές δυνάμεις μαζί με τους εργαζόμενους, τους φοιτητές και όλους τους μαζικούς φορείς του κινήματος.

Αλληλεγγύη στην συγκέντρωση του Πολυτεχνείου

Συμμετοχή στον τριήμερο εορτασμό και στην πορεία της 17ης Νοεμβρη.

    Με ευθύνη της κυβέρνησης βρισκόμαστε στην καρδιά του δεύτερου και πιο τρομακτικού κύματος της πανδημίας. Το αφήγημα της ατομικής ευθύνης καταρρέει στα μάτια όλου του κόσμου που αντιλαμβάνεται τις δολοφονικές ευθύνες της κυβέρνησης για την κατάσταση στα νοσοκομεία. Κανένα μέτρο δεν πάρθηκε για να εμποδιστεί η εξάπλωση του ιού στα σχολεία, στα ΜΜΜ, στους εργασιακούς χώρους. Τα μόνα μέτρα που πάρθηκαν ήταν αυτά για την περιστολή των εργατικών δικαιωμάτων, του δικαιώματος στην στέγη και φυσικά την ενίσχυσης των σωμάτων ασφαλείας. Η καταστολή όπως την γνωρίσαμε την άνοιξη, έρχεται αναβαθμισμένη τώρα με τις συλλήψεις και τους ξυλοδαρμούς στο Γαλάτσι, την εισβολή στο Παράρτημα στην Πάτρα και φυσικά την επιλογή του γενικού lock down και ό,τι σημαίνει αυτό για τις ελευθερίες μας.

Η πανδημία, πέρα από τις καταστροφικές της επιπτώσεις κοινωνικά, δίνει ένα επικίνδυνο άλλοθι στην κυβέρνηση και την πολιτική της. Η ιδεολογική προπαγάνδα και “υγειονομική” τρομοκρατία μετατρέπουν το πρόβλημα της κυβέρνησης σε όπλο για την επίθεση σε συλλογικές διαδικασίες αλλά και το κίνημα συνολικά. Χαρακτηριστικά η ανάδειξη των συγκεντρώσεων της δίκης της ΧΑ -μεταξύ άλλων- για την υπερμετάδοση του ιού. Με πρόσχημα όλα αυτά προωθείται η αστυνομική τρομοκρατία στο δρόμο, με προκλητική χρήση του “πορειονόμου” για απαγόρευση πορειών πριν και κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Πάντως, ο υπουργός Μ. Χρυσοχοίδης μας καθησυχάζει για τα παραπάνω δηλώνοντας πως “η αστυνομία είναι το ΕΣΥ της προστασίας μας στην πανδημία”. Στόχος είναι να εφαρμόζεται η νεοφιλελεύθερη ατζέντα χωρίς κοινωνικές αντιδράσεις και να στοχοποιηθεί συνολικά η νεολαία, με την απείθαρχη και ανεύθυνη συμπεριφορά της, που βγαίνει μαζικά στις πλατείες, τις πορείες και οργανώνει “κορωνοπάρτυ”.

Καμία απορία δε δημιουργεί το αβίαστο κλείσιμο των σχολών από την αρχή μάλιστα της ακαδημαϊκής χρονιάς. Αυτό φυσικά εξυπηρετεί την επίτευξη στρατηγικών στόχων της κυβέρνησης, όπως η κατάργηση του ασύλου και η διάλυση του φοιτητικού κινήματος, εν απουσία του ίδιου. Η επίθεση στις δομές και τους ζωτικούς χώρους του φοιτητικού συνδικαλισμού κλιμακώνεται με τη δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας. Άλλωστε και από την πρώτη καραντίνα είδαμε εισβολές ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ ή ΔΕΛΤΑ στην ΦΕΠΑ. Με τον τρόπο αυτό πανεπιστημιακή αστυνομία θα πλαισιώσει την μέχρι τώρα “τυπική” κατάργηση του ασύλου. Μάλιστα, η κυβέρνηση βρήκε πάτημα στο λιντσάρισμα του πρύτανη της ΑΣΟΕΕ, όπου μάλιστα η προβληματική και φοβική στάση της πλειοψηφίας της αριστεράς έμμεσα νομιμοποίησαν την κυβερνητική ρητορεία για τα παραπάνω, αλλά και την επικήρυξη της εν λόγω ομάδας.

Η κυβέρνηση όπως πάντα βρίσκει έρεισμα στις αντιδραστικές διοικήσεις των σχολών. Το αντιδραστικό στρώμα πολλών πρυτάνεων και μεγαλοκαθηγητών οι οποίοι δεν βγάζουν άχνα για την υπονόμευση της δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά τώρα διαμαρτύρονται ή  απέχουν για ...μία ταμπέλα. Καλούν την κυβέρνηση να πάρει μέτρα αστυνόμευσης και νομιμοποιούν την κατασταλτική πολιτική. Η πρυτανεία του ΕΜΠ αποφάσισε κεκλεισμένων των θυρών, ότι το Πολυτεχνείο θα έχει lock out από τις 13 Νοέμβρη με «λήψη μέτρων ισχυρής φύλαξής του» από δυνάμεις καταστολής. Καταγγέλλουμε αυτή την απαράδεκτη και αντιδημοκρατική απόφαση, η οποία πάρθηκε παρακάμπτοντας τον Σύνδεσμο Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, τους εργαζόμενους του ιδρύματος και τους φοιτητικούς συλλόγους και αποτελεί πρόκληση για όλο το λαό.

Η όξυνση της καταστολής δεν είναι καθόλου συγκυριακή. Δεν αφορά δηλαδή μόνο την ανάγκη που έχει η κυβέρνηση να τσακίσει τις αντιδράσεις για να μπορέσει να επιβάλει αντεργατικά μέτρα. Κάθε κυβέρνηση προσπαθεί  να υπονομεύσει την μεγαλειώδη πορεία του Πολυτεχνείου και να αλλοιώσει την σημασία της εξέγερσης του 1973. Η Νέα Δημοκρατία δεν επιμένει τυχαία στην “θεωρία των δύο άκρων” και στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Προσπαθεί να εκπληρώσει τους ευσεβείς πόθους της αστικής τάξης που θέλει να πάρει ρεβάνς απέναντι στον λαό και την ιστορική μνήμη των αγώνων του. Αποτελεί αγκάθι για την αστική τάξη το γεγονός ότι το αντιφασιστικό κίνημα τσάκισε την Χρυσή Αυγή και για αυτό χτίζουν το αφήγημα του “αριστερόστροφου φασισμού”.

Το φοιτητικό και εργατικό κίνημα πρέπει μαζί με όλη την πληττόμενη κοινωνία πρέπει να υπερασπιστούν τα κεκτημένα τους. Η φετινή πορεία του Πολυτεχνείου πρέπει να δώσει ηχηρό μήνυμα ενάντια στην καταστολή και τα σκυλιά που έχει αμολήσει στους δρόμους ο Χρυσοχοϊδης. Ενάντια συνολικά στην τρομοκρατική αξιοποίηση της πανδημίας, δίνουμε αυτή τη μάχη τώρα και όχι αργότερα. Αυτός ο Νοέμβρης να μην μείνει στην μνήμη μας ως ο μίζερος μήνας της καραντίνας. Να τον θυμόμαστε ως το μήνα που δεν υπακούσαμε, που δεν σκύψαμε το κεφάλι. Αγώνας για ζωή και όχι για τα κέρδη τους!

●        Πολυτεχνείο ανοιχτό για τους αγώνες και για όλο τον λαό!

●     Όλοι/ες στην πορεία του Πολυτεχνείου στις 17 Νοέμβρη!