Απαιτούμε πραγματικό άνοιγμα των σχολών. Διεκδικούμε συλλογικά ό,τι μας ανήκει!

Σεπτεμβρίου 30, 2020


        Όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός νέου lockdown καθώς τα κρούσματα του κορονοϊού ανεβαίνουν επικίνδυνα και το σύστημα υγείας πλησιάζει στα όρια που μπορεί να αντέξει. Τον τελευταίο καιρό η κυβέρνηση έχει πάρει μια σειρά αποφάσεων οι οποίες εκ πρώτης όψεως φαίνονται αντιφατικές: πρώτα δίμηνο lockdown, έπειτα πλήρες άνοιγμα για τον τουρισμό, ανοίγει τα σχολεία με πάνω από 20 άτομα ανά τάξη ενώ συγχρόνως βάζει όριο 9 άτομα στις πλατείες, δίνει 10 δισ. ευρώ για πολεμικούς εξοπλισμούς, αλλά μηδέν ευρώ για την υγεία. Ουσιαστικά όμως δεν υπάρχει καμία αντίφαση στην πολιτική της. Πρόκειται για την απροκάλυπτη στήριξη της κυβέρνησης στο κεφάλαιο και τους εργοδότες και την επιβάρυνση του λαού με τα βάρη της κρίσης. Για την αντιμετώπιση της πανδημίας, αντί να δοθούν λεφτά για την υγεία, για τους εργαζόμενους που βρέθηκαν χωρίς δουλειά, για τις δημόσιες συγκοινωνίες κ.ο.κ, η κυβέρνηση  προχωρά στην παράλυση των κοινωνικών και πολιτικών δραστηριοτήτων αυξάνοντας τον πολιτικό και κοινωνικό έλεγχο στις μάζες (κλείσιμο σχολών, απαγόρευση συγκεντρώσεων, πρόσληψη σωμάτων ασφαλείας, χρηματοδότηση ΜΜΕ). Παράλληλα, τροφοδοτεί ένα αντιεπιστημονικό ψεκασμένο ρεύμα στην κοινωνία που καθοδηγείται από την ακροδεξιά, αφού οι υγειονομικές οδηγίες που δίνει η Πολιτική Προστασία και η Επιτροπή των - εγκάθετων - Επιστημόνων, είναι ανεπαρκείς ή/και αντικρουόμενες (βλ. χρήση μάσκας, ανοχή στην εκκλησία, άνοιγμα σχολείων).

Η ανακοίνωση του υπουργείου παιδείας για το άνοιγμα των πανεπιστημίων δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίσαμε το προηγούμενο εξάμηνο. Στις σχολές θα πραγματοποιούνται μόνο τα εργαστηριακά μαθήματα και εκείνα με εγγεγραμμένα έως 50 άτομα. Αυτό σημαίνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μαθημάτων θα πραγματοποιούνται εξ αποστάσεως. Έτσι η κυβέρνηση προσπαθεί να αποφύγει τον ελέφαντα στο δωμάτιο, την ανάγκη δηλαδή να γίνουν προσλήψεις και να αναβαθμιστούν οι υποδομές των πανεπιστημίων, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για το ασφαλές και πραγματικό άνοιγμά τους. Ταυτόχρονα, εκπληρώνει και την πάγια πολιτική της στόχευση για αδρανοποίηση των φοιτητικών συλλόγων. Φυσικά αυτό πάει χέρι-χέρι με τον διακαή πόθο της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για πανεπιστήμια «καθαρά» από συνδικαλισμό και για Φοιτητικούς Συλλόγους χωρίς συλλογικές διαδικασίες. Πράγματι, η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας στα πανεπιστήμια, που συνήθως μας χορταίνει με άφθονες προτάσεις και ανακοινώσεις, όλους αυτούς τους μήνες αρκείται στο να χειροκροτεί τις επιλογές της κυβέρνησης.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες πρέπει να διεκδικήσουν το πραγματικό άνοιγμα των σχολών, δηλαδή προσλήψεις και αναβάθμιση των υποδομών. Δεν θα πρέπει να αφήσουν την περαιτέρω υπονόμευση της δημόσιας εκπαίδευσης και την αντικατάσταση της με μία στείρα ιντερνετική διαδικασία. Δεν θα πρέπει να κάτσει ο καθένας πίσω από την οθόνη του προσπαθώντας μόνος να ανταπεξέλθει στους εξαντλητικούς ρυθμούς σπουδών που έχουν διαμορφωθεί. Κυρίως όμως, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα πρέπει να διεκδικήσουν ανοιχτές σχολές που θα είναι ζωντανοί χώροι συλλογικότητας και αγώνα, ζωντανοί κοινωνικοί και πολιτικοί χώροι.

Δεν ζητάμε άνοιγμα των σχολών απλά για να γίνουν τα μαθήματα κανονικά. Θέλουμε ο χώρος των σχολών να γίνει ένα σημείο συνάντησης για τη νεολαία που υφίσταται τις συνέπειες της υγειονομικής και οικονομικής κρίσης, και να παλέψει για την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. Πρέπει να πάμε κόντρα στην κυβέρνηση η οποία προτείνει την κοινωνική αποβλάκωση μέσα στην καραντίνα ως πολιτική διαχείρισης της πανδημίας ενώ δεν έχει δώσει δραχμή για την ενίσχυση της κρατική υγείας. Μας θέλει μπροστά από την τηλεόραση για να μας ταΐζει όλη μέρα “ατομική ευθύνη”, εθνικισμό και ρατσισμό. Σε μία συγκυρία που όλοι και όλες φοβόμαστε για την υγεία την δική μας αλλά και για την μελλοντική μας επιβίωση ως εργαζόμενοι/ες, πρέπει να οργανώσουμε την συλλογική μας αντεπίθεση. Δεν μας αρκούν τα ημίμετρα. Απαιτούμε πραγματικό άνοιγμα των σχολών. Διεκδικούμε ό,τι μας ανήκει στα αμφιθέατρα, στον δρόμο, στις γειτονιές και παντού.

●     Αύξηση της χρηματοδότησης σε παιδεία και υγεία

●     Προσλήψεις προσωπικού για διδασκαλία και καθαριότητα σε όλες τις σχολές.

●     Επέκταση και αναβάθμιση των υποδομών των ιδρυμάτων.

●     Ανοιχτές σχολές για τη νεολαία και τους αγώνες της.

●     Καμία ατομική ευθύνη, διεκδικούμε συλλογικά ό,τι μας ανήκει!

Καταλήψεις - Διαδηλώσεις παντού!

Σεπτεμβρίου 24, 2020

Sorry αν σας χαλάμε τη παράσταση... 

Kαι εκεί που όλα ήταν έτοιμα για το τηλεοπτικό show του ανοίγματος των σχολείων, και εκεί που τα παγουρίνο και οι μάσκες-πανωσέντονα είχαν παραταχθεί δίπλα σε παπαδαριά και πολιτευτές για να υποδεχτούν τους/ις μαθητ(ρι)ες στη τάξη, ήρθαν αυτά τα «κωλόπαιδα» οι καταληψίες να μας χαλάσουν τη παράσταση... Γιατί μόνο σαν κακοστημένη παράσταση μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς το ξεδίπλωμα της πολιτικής του υπουργείου για την διαχείριση της πανδημίας μέσα στα σχολεία. Μια παράσταση ικανή να μας εξοργίσει σε κάθε σκέλος της: 

 #0 Το πολλά υποσχόμενο prequel των περσινών κινητοποιήσεων

Η αντιπαράθεση των μαθητ(ρι)ών με το Υπουργείο δεν προέκυψε από το πουθενά. Δεν ξεχνάμε τους αγώνες που δώσαμε πέρυσι μαθητές-φοιτητές και εκπαιδευτικοί απέναντι στα νομοσχέδια του Υπουργείου για την επαναφορά της τράπεζας θεμάτων, την αναγραφή της διαγωγής στο απολυτήριο, την επιβολή της κάμερας μέσα στην σχολική αίθουσα κ.α. Δεν ξεχνάμε τους αγώνες που δίνει τόσα χρόνια το εκπαιδευτικό κίνημα για μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών και ουσιαστικές αυξήσεις στην απαξιωμένη δημόσια εκπαίδευση. Ξέρουμε πολύ καλά ότι και οι νέες αλλαγές στο περιεχόμενο του προγράμματος σπουδών στα σχολεία είναι ένα κομμάτι μόνο από το γαϊτανάκι της αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση που χρόνο με το χρόνο υποβαθμίζει και απαξιώνει τον δημόσιο, καθολικό και δωρεάν χαρακτήρα της. Απέναντί της και απέναντι σε κάθε ταξικό φραγμό μέσα κι έξω απ’ τη σχολική αίθουσα, το εκπαιδευτικό κίνημα έχει πετύχει και θα συνεχίσει να πετυχαίνει νίκες ενωμένο και οργανωμένο από τα κάτω. 

#1 Η πάροδος του «τι 15 τι 25 μαθητές ανά τάξη» και του «Φιλότιμου απέναντι στον COVID-19» 

Και ενώ από τις περσινές κινητοποιήσεις μεσολάβησε η καραντίνα, η εφαρμογή της τηλε-εκπαίδευσης και οι καλοκαιρινές διακοπές, το Υπουργείο Παιδείας και η Κυβέρνηση συνολικά, όχι μόνο δεν μερίμνησαν για να λάβουν τα στοιχειώδη μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας και την επίλυση των άμεσων προβλημάτων στην εκπαίδευση, αλλά αντίθετα ξεκίνησαν το δούλεμα. Τι κι αν ζητούσαν οι εκπαιδευτικοί προσλήψεις μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού για να δημιουργηθούν ολιγομελή τμήματα και να καλυφθούν τα κενά, τι κι αν προειδοποιούσαν οι υγειονομικοί ότι με την κατάσταση διάλυσης του ΕΣΥ (για την ενίσχυση του οποίου η κυβέρνηση δεν πήρε κανένα μέτρο) ο συνωστισμός μαθητών θα είναι «υγειονομική βόμβα», τι κι αν οι εκπαιδευτικοί είχαν περάσει τα όρια της αντοχής τους για να καλύψουν μόνοι τους τις αυξημένες απαιτήσεις της τηλε-εκπαίδευσης. Το υπουργείο απεφάνθη: Παγουρίνο, Φιλότιμο και κακοφτιαγμένα διαγράμματα που εξηγούν ότι 25 μαθητές/αίθουσα=μικρότερο κακό από 15μαθητές/αίθουσα. 

#2 Η πρώτη πράξη του δράματος: συκοφαντία και καταστολή 

Και αφού ούτε αυτό ήταν αρκετό για να προλάβουν τις δίκαιες αντιδράσεις μαθητών, γονιών εκπαιδευτικών η οποία εκφράστηκε μέσα από ένα μαζικό κύμα καταλήψεων πανελλαδικά και την προκήρυξη των πρώτων απεργιών της χρονιάς, η κυβέρνηση άφησε το καρότο για να πιάσει το μαστίγιο. 

Από τη μία μέσα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ διεξάγει μανιώδη αγώνα συκοφαντίας των μαθητικών καταλήψεων ως φύρδην μίγδην «καταλήψεις ψεκασμένων ενάντια στις μάσκες». Χωρίς να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι πράγματι σε ένα μειοψηφικό κομμάτι αυτού του αυθόρμητου κινήματος έχουν παρεισφρήσει ακροδεξιές-συνωμοσιολογικές γκρούπες που πίσω από το πιασάρικο σύνθημα του «όχι στη μάσκα φίμωτρο» πάνε να περάσουν την εθνικιστική του ατζέντα, μπορούμε να εκτιμήσουμε με μεγάλη βεβαιότητα ότι για μία ακόμα φορά τα αντιφασιστικά αντανακλαστικά του μαθητικού κινήματος θα τους πετάξουν στο περιθώριο όπου ανήκουν. Το απέδειξε πρόπερσι όταν οι πρωτοβουλίες του Schools are antifa (και όχι μόνο) δώσανε μάχη αντίστασης απέναντι στους μακεδονομάχους, το αποδεικνύει καθημερινά στο δρόμο και το πεζοδρόμιο. Στα πολυεθνικά μας σχολεία δεν χωράνε οι ρατσιστές, οι εθνικιστές και όσοι άμεσα ή έμμεσα τους κάνουν πλάτες. Όσες καταλήψεις γίνονται με αίτημα “όχι στην μάσκα”, πρέπει να μετατραπούν σε καταλήψεις που να διατρανώνουν ότι “η μάσκα δεν φτάνει μόνο για την προστασία μας”. 

Από την άλλη βιάζονται να εφαρμόσουν το μοναδικό μέτρο που εφάρμοσαν στην εντέλεια μέσα στη πανδημία: την καταστολή. Έτσι βλέπουμε στη Θεσσαλονίκη να έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασία σχηματισμού δικογραφίας από τη ΓΑΔΘ, για τα σχολεία που τελούν υπό κατάληψη, ύστερα από παραγγελία της εισαγγελέως ανηλίκων Θεσσαλονίκης Δήμητρας Τσιαρδακλή, στοχεύοντας με αυτό το τρόπο στην καταστολή των εστιών αγώνα που δημιουργούνται στα σχολεία μέσω των διεκδικήσεων μαθητ(ρι)ιών και εκπαιδευτικών. Την πρώτη απάντηση την έδωσε το κίνημα με την μαζική πορεία στη πόλη την Τρίτη 23/9 αλλά σίγουρα θα υπάρξει και συνέχεια. Όσο για τη μονόπλευρη αυστηροποίηση των μέσων αστυνόμευσης και περιορισμού της κυκλοφορίας που στοχοποιούν άμεσα την νεολαία και τον τρόπο ζωής της έχουμε να δηλώσουμε ότι το αντικατασταλτικό κίνημα που αυτό το καιρό αναπτύσσεται θα περάσει από πάνω τους. 

Το φινάλε θα ‘ναι δικό μας και θα ‘ναι φαντασμαγορικό! 

Το μαθητικό κίνημα δεν θα υποχωρήσει μπροστά στις απειλές του κράτους. Θα συνεχίσει τον αγώνα του γιατί τα αιτήματά του είναι δίκαια και τα αγκαλιάζει ήδη η κοινωνία. Η κυβέρνηση μας λέει ότι δεν έχει λεφτά για την παιδεία και την υγεία. Υπάρχουν όμως για πολεμικούς εξοπλισμούς για την πολεμοκάπηλη πολιτική του ελληνικού κράτους στα σύνορα, για “δωράκια” στους κλινικάρχες και στα κανάλια. Όλοι και όλες εμείς : οι εργαζόμενοι, οι μαθήτ(ρι)ες, οι φοιτητ(ρι)ές, οι πρόσφυγες, οι εκπαιδευτικοί/ες αντιλαμβανόμαστε το πόσο αναλώσιμοι είμαστε για τις πολιτικές τους. Έχουν το θράσος να μας χρεώνουν ότι εμείς θα φταίμε αν κολλήσουμε κορονοϊό ενώ, ως εργαζόμενοι/ες στοιβαζόμαστε στα μέσα μεταφοράς για να πάμε στην δουλειά μας, ως φοιτήτ(ρι)ες δεν ξέρουμε εάν θα πάμε στις σχολές θα έχουμε εγγυημένα υγειονομικά μέσα προστασίας και ως μαθητές ασφυκτιούμε σε αίθουσες των 25 και 30 ατόμων χωρίς επαρκές προσωπικό καθαριότητας και περίθαλψης. 

Τους απαντάμε ότι το μαθητικό κίνημα δεν θα δεχθεί τις απειλές και τους εκβιασμούς της κυβέρνησης και των εισαγγελέων στους αγώνες του. Θα απαντήσει στα ψέματα των καναλιών που προβάλλουν μια ψεύτικη εικόνα για τις μάχες του και θα σπάσει την λεγόμενη δημοφιλία της κυβέρνησης. Θα κατέβει στον δρόμο διεκδικητικά για τα δικαιώματα του. 

● Κοινό μέτωπο παιδείας και εργασίας, κοινό μέτωπο μαθητ(ρι)ών και φοιτητ(ρι)ών, εκπαιδευτικών και εργαζομένων για το δικαίωμα στην αξιοπρεπή εκπαίδευση και στην εργασία, μέσα στις δύσκολες συνθήκες της πανδημίας. 

● 15 μαθητές σε κάθε τάξη 

● Προσλήψεις μόνιμων καθηγητών, ιατρών και προσωπικού καθαριότητας στα σχολεία. Να γίνουν μόνιμοι όλοι οι αναπληρωτές. Πρωτόκολλα ιατρικής προστασίας στα σχολεία. 

● Καμία εισαγγελική δίωξη απέναντι σε καταλήψεις, καμία εισβολή μπάτσων από αυτές. Να μην βρουν χώρο οι φασίστες στις καταλήψεις. 

● Χορήγηση μασκών, αντισηπτικών στους καθηγητές και στους/στις μαθήτ(ριες). Μαζικά τεστ για όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. 

● Κατάργηση της τράπεζας θεμάτων και των πανελλαδικών και ελεύθερη πρόσβαση στις σχολές 

Όλοι και όλες στις καταλήψεις και στις μαθητικές διαδηλώσεις!

Αλληλεγγύη στην Rosa Nera

Σεπτεμβρίου 05, 2020


Σήμερα το πρωί οι δυνάμεις καταστολής εκκένωσαν την κατάληψη Rosa Nera. Μια ιστορική κατάληψη με σημαντική συμβολή στο τοπικό και στο ευρύτερο ταξικό και κοινωνικό κίνημα. Η αστυνομία συνέλαβε 16 αγωνιστές/νίστριες, που μέσα σ’ αυτούς οι 5 είναι μετανάστες. Ήταν άμεση η απάντηση συμπαράστασης του αλληλέγγυου κόσμου του αγώνα, που δέχτηκε χημικά από τα ΜΑΤ. Συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις ολόκληρη την ημέρα.

Η κατάληψη στεγαζόταν σε κτίριο που άνηκε μέχρι πρόσφατα στο πολυτεχνείο Κρήτης, που ο πρώην πρύτανης και νυν υφυπουργός παιδείας Διγαλάκης το εκποίησε δίνοντας το σε off shore εταιρεία. Εκκενώθηκε γιατί υπάρχει στα σκαριά σχέδιο δημιουργίας ξενοδοχείου στο υπαρκτό κτίριο και χώρο.

Η εκκένωση της κατάληψης γίνεται στα πλαίσια της κατασταλτικής πολιτικής της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση, τα αφεντικά και οι κρατικοί μηχανισμοί με το νομικό τους οπλοστάσιο απαξιώνουν τους χώρους που φτιάχνουν “συναντήσεις” και σχέσεις οι από κάτω για να απαντήσουν από κοινού στα συλλογικά τους προβλήματα. Κατάργησαν το άσυλο, περιόρισαν το δικαίωμα στην απεργία, εκκένωσαν νωρίτερα με σχέδιο και άλλες καταλήψεις, συνέλαβαν αγωνιστές του κινήματος και πέρασαν τον νόμο για τις διαδηλώσεις διαλύοντας πορείες. Χτυπούν τους όρους με τους οποίους το κίνημα αυτοοργανώνει τις αντιστάσεις του.

Η αστυνομία εισέβαλε στην κατάληψη βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος από την κατάργηση του ασύλου και την εκποίηση του κτιρίου. Η κατάργηση του ασύλου αποτελεί τον “δούρειο ίππο” για την ένταση της αναδιάρθρωσης στο χώρο των πανεπιστημίων. Η απαξίωση της εργασίας με δικαιώματα και του πτυχίου των αποφοίτων, η ένταση των ταξικών φραγμών, η εντατικοποίηση των σπουδών και η πειθάρχηση στις επιλογές υπουργείου-πρυτάνεων έρχονται μαζί με την ένταση των επιχειρηματικών συμφερόντων μέσα στις σχολές και στα κτίρια των ιδρυμάτων. Οι σχολές και οι χώροι τους ως περιουσία των ιδρυμάτων, που μπορούν να τα αξιοποιήσουν δίνοντας τα σε εταιρείες, αποτελούν πεδίο κερδοφορίας και υπαγωγή αξίας για το μεγάλο κεφάλαιο. Η επιχειρηματικοποίηση είναι κύρια κατεύθυνση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Ό,τι χτίζεται και υπάρχει από τους καταπιεσμένους και την εργατική τάξη για να καλύψει κοινωνικές ανάγκες και ανησυχίες και διαμορφώνει συλλογικές και συντροφικές σχέσεις, όταν δεν απαξιώνεται επειδή δεν μετριέται σε κέρδος και τιμή, πρέπει να καταστέλλεται! Η τιμή των από πάνω είναι το χρήμα, η δική μας “τιμή” είναι ο πλούτος των αγώνων μας, της αλληλεγγύης μας, της συντροφικότητας μας.

Το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα πρέπει να απαντήσει παίρνοντας αγωνιστικές αποφάσεις δηλώνοντας την αλληλεγγύη του και προστατεύοντας τις καταλήψεις που βρίσκονται εντός των σχολών και υπερασπιζόμενο το άσυλο. Να προστατεύσει την αυτοτελή δράση του κινήματος και τους αυτοοργανωμένους κοινωνικούς αγώνες που γίνονται στους χώρους των ιδρυμάτων.

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

Να αποφυλακιστούν όλοι οι συλληφθέντες - οι μετανάστες είναι αδέλφια ταξικά!

Κάτω τα χέρια από το άσυλο-να καταργηθούν όλοι οι αντιεκπαιδευτικοί νόμοι!

Να αποσυρθεί ΤΩΡΑ το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας

Απριλίου 26, 2020

Καθώς διανύουμε την δύσκολη περίοδο της πανδημίας, ένα πράγμα γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο: η κυβέρνηση βλέπει αυτή την κατάσταση ως μία ευκαιρία για να περάσει ή να εφαρμόσει μέτρα εκτιμώντας ότι δεν θα βρει απέναντί της κοινωνικές αντιστάσεις. Αυτό φάνηκε με την επιδίωξή της να επιβάλει την Κυριακάτική εργασία στα καταστήματα, την εκ’ περιτροπής εργασία, τα ελαστικά ωράρια κλπ. Στόχος όπως πάντα είναι να πληρώσουν οι εργαζόμενοι/ες και η νεολαία το τίμημα της κρίσης του καπιταλισμού ο οποίος φάνηκε πως δεν μπόρεσε να ανταπεξέλθει υπό το βάρος της πανδημίας. Έτσι, προετοιμάζεται για την επόμενη μέρα βολεύοντας από τώρα τα αφεντικά και το κεφάλαιο και αξιοποιώντας τις συνθήκες καραντίνας και τις απαγορεύσεις για να αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στο πληθυσμό.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το νομοσχέδιο που παρουσίασε αυτές τις μέρες το Υπουργείο Παιδείας. Ενώ όλες οι δομές της εκπαίδευσης έχουν σταματήσει την λειτουργία τους, στερώντας από τους εκπαιδευτικούς και τους/τις σπουδάστ(ρι)ες όλων των βαθμίδων από τον κοινωνικό χώρο που έχουν για να συζητούν, να πολιτικοποιούνται και να δρουν συλλογικά, έρχονται αντιμέτωποι/ες με ένα νόμο που κινείται ευθέως απέναντι στα δικαιώματά τους.
Οι δάσκαλοι/ες και οι καθηγήτ(ρι)ες όλον αυτό τον καιρό στηρίζουν την πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση δίχως την παροχή οποιασδήποτε βοήθειας από το υπουργείο. Οι ανάγκες της τηλεκπαίδευσης απαιτούν πολύωρη δουλειά από τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι χωρίς την κατάλληλη επιμόρφωση αλλά και με δυσκολίες πρόσβασης στο ίδιο το σύστημα πασχίζουν να προσεγγίσουν το μάθημα αλλά και τους/τις μαθήτ(ρι)ες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο δεδομένων των συνθηκών. Ταυτόχρονα έχουν να αντιμετωπίσουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό των ΜΜΕ με την προπαγάνδα τους για τους «εκπαιδευτικούς που κάνουν διακοπές» και «δε θα έπρεπε να πληρώνονται».
Σε αυτή την πραγματικότητα είναι που έρχεται και το νομοσχέδιο της κυβέρνησης να κάνει το μέλλον των καθηγητών ακόμα πιο αβέβαιο, χωρίς να έχει προηγηθεί καν διάλογος με τις ομοσπονδίες. «Κόκκινο» πανί για τους εκπαιδευτικούς αποτελεί η αύξηση των μαθητών ανά τάξη σε νηπιαγωγεία και δημοτικά καθώς επίσης η αξιολόγηση των σχολικών μονάδων που δρομολογείται για τον Σεπτέμβρη του 2020. Έχοντας την εμπειρία της αξιολόγησης των πανεπιστημίων ξέρουμε πως αυτή γίνεται με μοναδικό κριτήριο την σύμπλευση με τις ανάγκες της αγοράς. Επίσης, η ατομική αξιολόγηση την μεθεπόμενη χρονιά θα χρησιμοποιηθεί όχι για την βελτίωση της εκπαίδευσης, όπως λέει η κυβέρνηση, αλλά για απολύσεις, μειώσεις μισθών και περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας των εκπαιδευτικών.
Για τους/τις μαθήτ(ρι)ες ετοιμάζεται ένα ακόμα πιο εντατικό πρόγραμμα με μεγαλύτερο φόρτο εργασίας και εξετάσεις. Κάθε τέτοια αλλαγή διαχρονικά σημαίνει αύξηση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση αφού ωθεί ακόμα πιο έντονα τους/τις μαθήτ(ρι)ες στην παραπαιδεία. Παράλληλα, η θέσπιση ανώτατου ηλικιακού ορίου για την εγγραφή στα ΕΠΑΛ θα αναγκάσει πάρα πολύ κόσμο να καταλήξει στην ιδιωτική τεχνική εκπαίδευση. Ο νέος κύκλος οικονομικής ύφεσης σημαίνει πως ακόμα περισσότερες οικογένειες δεν θα μπορούν να σηκώσουν το οικονομικό βάρος των φροντιστηρίων και των ΙΕΚ και άρα δεν θα μπορούν να στηρίξουν την φοίτηση των παιδιών τους στο λύκειο, πόσο δε μάλλον την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ.
Η επίθεση με τους οικονομικούς φραγμούς για τους/τις μαθήτ(ρι)ες και τη νεολαία της εργατικής τάξης ντύνεται ιδεολογικά με το πέπλο της αριστείας και της αξιοκρατίας. Η τράπεζα θεμάτων από την πρώτη τάξη του λυκείου, ο περιορισμένος αριθμός μαθημάτων στα οποία μπορεί να εξεταστεί ένας μαθητής τον Σεπτέμβρη κλπ προωθεί την αριστεία. Η αριστεία σημαίνει ότι κάποιος πρέπει είτε να κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες για να διεκδικήσει τα δικαιώματά του στο δημόσιο σχολείο, είτε να έχει στην διάθεσή του υπέρογκα χρηματικά ποσά να σπαταλήσει σε φροντιστήρια. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των μαθητών καλλιεργείται μέσα σε αυτό το ασφυκτικό περιβάλλον και ενθαρρύνεται με την επαναφορά του χαρακτηρισμού της διαγωγής του μαθητή, τις τριήμερες και πενθήμερες αποβολές, και  με τα μαθήματα/εργαστήρια που εισάγει η κυβέρνηση και αφορούν την επιχειρηματικότητα, την καινοτομία κ.λπ. Επίσης, υπό την απειλή της «κακής διαγωγής» και των αποβολών θα επιβάλλεται μία τρομοκρατία ενάντια στις κινητοποιήσεις των μαθητών. Όλα αυτά έχουν ως στόχο να εμπεδώσουν οι μαθήτ(ρι)ες την πραγματικότητα των ανύπαρκτων δικαιωμάτων τόσο στο σχολείο όσο και στην εργασία και να περιορίσουν τις αντιδράσεις με καταλήψεις και κινητοποιήσεις ενάντια στην υποβάθμιση της παιδείας.
Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση η εικόνα δεν είναι πολύ διαφορετική. Μπορεί η κυβέρνηση να μην έφερε ακόμα τα μέτρα που συζητά εδώ και καιρό και υπόσχεται στους φωστήρες του νεοφιλελευθερισμού (διαγραφές, δραματική μείωση εισακτέων κλπ), συνεχίζει όμως την αντιδραστική πολιτική της. Θέτει πιο αυστηρά οικονομικά κριτήρια για τις μεταγραφές εισάγωντας για πρώτη φορά και βαθμολογικά κριτήρια. 
Σε συνδυασμό με τα προηγούμενα νομοθετήματα της κυβέρνησης που ψηφίστηκαν το φθινόπωρο, φαίνεται η επιδίωξή της να δημιουργήσει πιέσεις και ταξικούς φραγμούς εντός του δημοσίου πανεπιστημίου που να στρέφουν τους/τις φοιτς προς τις ιδιωτικές σχολές και τα κολλέγια. Επίσης, προωθεί την εξωστρέφεια των ιδρυμάτων που συνεπάγεται την μεγαλύτερη κινητικότητα και ευελιξία των φοιτητών. Άλλωστε σε ένα εργασιακό κόσμο χωρίς δικαιώματα, με ευέλικτα ωράρια, απολύσεις, χαμηλούς μισθούς και συνεχές κυνήγι προσόντων, ταιριάζει ένας φοιτητής που περιπλανιέται σε πολλαπλές σχολές, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, για να αποκτήσει τα απαραίτητα skills. 
Καθιερώνει επίσης το ενιαίο ψηφοδέλτιο για την εκλογή των πρυτάνεων, κάτι που θα ήθελε να το πετύχει εν τέλει και στις φοιτητικές εκλογές. Η υιοθέτηση του ενιαίου ψηφοδελτίου είναι μέθοδος αποπολιτικοποίησης των εκλογικών διαδικασιών που δεν αφήνει τις διαφορετικές πολιτικές απόψεις να παρουσιαστούν διακριτά. Επίσης, είναι μια μέθοδος που διευκολύνει την παγίωση πολιτικών συσχετισμών.
Η κυβέρνηση πιστεύει ότι σε αυτή την συγκυρία θα βρει μηδενικές αντιστάσεις και έτσι εξαπολύει μία άγρια επίθεση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Θέλει ένα εκπαιδευτικό σύστημα φθηνό για το κράτος στο οποίο οι εργαζόμενοι/ες, οι φοιτήτ(ρι)ες και οι μαθήτ(ρι)ες δεν θα έχουν καθόλου δικαιώματα και και δυνατότητα να κινητοποιηθούν και να αντιδράσουν. Θέλουν ιδιωτικά σχολεία και πανεπιστήμια για να πλουτίζουν τα αφεντικά και το κόστος σπουδών να το αναλαμβάνουν οι φοιτήτ(ρι)ες, οι μαθήτ(ρι)ες και οι οικογένειές τους. Θέλουν εκπαιδευτικούς φθηνούς και ευέλικτους, έτοιμους να καλύψουν όλα τα κενά του συστήματός τους και θέλουν τους/τις φοιτήτ(ρι)ες και τους/τις μαθήτ(ρι)ες να έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά ως μελλοντικοί/ες εργαζόμενοι/ες. Δεν πρέπει να αφήσουμε να περάσει αυτό το νομοσχέδιο. Δεν μπορούμε να περιμένουμε να τελειώσει αυτή η υγειονομική κρίση για να λογαριαστούμε μετά με την κυβέρνηση. Το κίνημα δεν πρέπει να βάλει πλάτη στο κράτος αλλά να βγει επιθετικά και να επιβάλει τα αιτήματά του.
Πρέπει να διαμορφωθεί ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο στην εκπαίδευση με αυτοοργάνωση και μαχητικότητα σε όλους τους κοινωνικούς χώρους της παιδείας, με συντονισμό των συνελεύσεων και ενοποίηση των διεκδικήσεων, χωρίς ανάθεση και με αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Η πρώτη απάντηση δόθηκε στις 24/4 όπου όχι απλά οι εκπαιδευτικοί, φοιτήτ(ρι)ες και μαθήτ(ρι)ες έστειλαν ένα μήνυμα ανυπακοής, αλλά αψήφησαν κιόλας τις απαγορεύσεις και έκαναν πορεία στο κέντρο της Αθήνας. Ας πάρουμε όλοι και όλες το παράδειγμά τους και να προχωρήσουμε σε ακόμα μεγαλύτερες κινητοποιήσεις!

Δελτίο Παρέμβασης έκτακτη έκδοση Δεκέμβριος 2019

Δεκεμβρίου 19, 2019
Από το Blogger.